(απομαγνητοφωνημένο)

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας κ.κ. Επιφανίου

Η σημερινή Κυριακή είναι γνωστή ως Κυριακή του Σπορέως. Είναι οικεία σε όλους μας, καθώς από τη νεανική και παιδική μας ακόμη ηλικία, μελετώντας την Αγία Γραφή, την Καινή Διαθήκη και το Ιερό Ευαγγέλιο, συμμετέχοντας στις κατηχητικές συνάξεις και στην πνευματική ζωή των ενοριών μας, γνωρίζουμε ότι η Κυριακή αυτή σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη των κατηχητικών δραστηριοτήτων της Εκκλησίας μας.

Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι η κατήχηση περιορίζεται σε μία συγκεκριμένη περίοδο του έτους. Η κατήχηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ζωή της Εκκλησίας· αποτελεί την εμπειρία της και τη διαρκή μαρτυρία της μέσα στον κόσμο.

Είναι ο ήχος της πνοής του Παρακλήτου, του Αγίου Πνεύματος, το οποίο έρχεται διαρκώς να αναζωπυρώνει στον λογισμό, στη σκέψη και στην καρδιά μας την επιθυμία να ζούμε ως τέκνα του Θεού. Και αυτό το επιτυγχάνουμε όταν αγωνιζόμαστε να εφαρμόζουμε καθημερινά τον λόγο του Θεού στη ζωή μας.

Ο αγώνας αυτός δεν είναι εύκολος. Παρουσιάζει δυσκολίες και απαιτεί προσπάθεια. Όταν, όμως, ο άνθρωπος μελετά τον λόγο του Θεού και παραμένει ενωμένος με τον ίδιο τον Θεό, τότε ο πνευματικός του αγώνας γίνεται ελαφρύτερος και η ψυχή του αναπαύεται. Γεύεται μια εσωτερική χαρά και ειρήνη, που δεν μπορεί να αναπληρωθεί από καμία άλλη πρόσκαιρη χαρά ή κοσμική ειρήνη, όσο κι αν αυτές προβάλλονται και διαφημίζονται στη σύγχρονη εποχή.

Ο Χριστός μας, ο μέγας Διδάσκαλος της οικουμένης, είχε έναν και μοναδικό σκοπό στο κήρυγμα και στη διδασκαλία Του: τη σωτηρία του ανθρώπου, ο οποίος πλάστηκε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Θεού και καλείται να γίνει, κατά χάριν, μέτοχος της θείας ζωής.

Γι’ αυτό και ο Κύριος δεν έπαυε να προσφέρει ευκαιρίες σωτηρίας στους ανθρώπους, κατά τις καθημερινές Του συναναστροφές στην Ιουδαία και στις παραθαλάσσιες περιοχές της Γαλιλαίας. Σε κάθε περίσταση, κατάλληλη ή μη, κήρυττε το μήνυμα της σωτηρίας και του Ευαγγελίου, το οποίο βρίσκει την πληρότητά του στο πρόσωπο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού.

Η Κυριακή του Σπορέως, όπως φανερώνει και η ονομασία της, σχετίζεται με τη σπορά. Ο φιλάνθρωπος Κύριός μας χρησιμοποιεί την παραβολή του σπορέως, παρουσιάζοντας την εικόνα του γεωργού, ο οποίος με επιμέλεια φροντίζει τα χωράφια και τις καλλιέργειές του, καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια, ώστε να εξασφαλίσει την καρποφορία.

Στην ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα στους Ιερούς Ναούς μας, ο Χριστός μάς αποκαλύπτει βαθύτερες αλήθειες για τον λόγο του Θεού και για τον τρόπο με τον οποίο αυτός γίνεται δεκτός στην ανθρώπινη καρδιά.

Με την ευκαιρία αυτή, θα ήθελα να σας προτρέψω να μη στερούμαστε τη συμμετοχή μας στη Θεία Λειτουργία της Κυριακής. Ας προετοιμάζουμε τον εαυτό μας και ας προσπαθούμε να βρισκόμαστε εγκαίρως στον Ιερό Ναό, για να συμμετέχουμε συνειδητά στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας. Κάθε Θεία Λειτουργία είναι μοναδική και ανεπανάληπτη, τόσο από ιστορική όσο και από θεολογική άποψη, καθώς μέσα σε αυτήν βιώνουμε το μυστήριο της παρουσίας του Χριστού και της ενώσεώς μας μαζί Του.

Ποιος, λοιπόν, είναι ο σπορέας; Και ποιος είναι ο σπόρος που σπέρνεται;

Ο σπόρος είναι ο λόγος του Θεού. Εμείς, ως μέλη της Εκκλησίας και τέκνα του Χριστού, γνωρίζουμε και εμπιστευόμαστε ότι ο λόγος Του είναι σταθερός, αληθινός, άφθαρτος και καρποφόρος. Δεν είναι λόγος κενός ή πρόσκαιρος, αλλά λόγος ζωής, ο οποίος μπορεί να μεταμορφώσει τον άνθρωπο και να τον οδηγήσει στη σωτηρία.

Πού, όμως, σπέρνεται αυτός ο σπόρος; Στις καρδιές των ανθρώπων, στο πολυτιμότερο και τιμιότερο μέρος της υπάρξεώς μας. Η καρδιά του ανθρώπου γίνεται το πνευματικό χωράφι, μέσα στο οποίο ο λόγος του Θεού καλείται να ριζώσει, να αναπτυχθεί και να καρποφορήσει.

Ο Κύριος, μέσα από την παραβολή, παρουσιάζει τις διαφορετικές καταστάσεις της γης στην οποία πέφτει ο σπόρος. Ο γεωργός γνωρίζει ότι, παρά τη φροντίδα και την καλλιέργεια του χωραφιού, μπορεί να συναντήσει πέτρες, αγκάθια και άλλα εμπόδια, τα οποία δυσκολεύουν την ανάπτυξη των φυτών και εμποδίζουν την καρποφορία τους.

Το ίδιο συμβαίνει και στην πνευματική ζωή του ανθρώπου.

Υπάρχουν καρδιές σκληρές, που δέχονται για λίγο τον λόγο του Θεού, χωρίς όμως να του επιτρέπουν να ριζώσει βαθιά μέσα τους. Έτσι, η πρώτη δυσκολία αρκεί για να απομακρυνθεί ο άνθρωπος από όσα άκουσε και να επιστρέψει στην προηγούμενη κατάστασή του.

Υπάρχουν, ακόμη, καρδιές στις οποίες φυτρώνουν τα αγκάθια των βιοτικών μεριμνών, των καθημερινών φροντίδων και των κοσμικών επιθυμιών. Ο άνθρωπος, απορροφημένος από τις υποθέσεις της ζωής, λησμονεί τον αληθινό σκοπό της υπάρξεώς του και αδυνατεί να διακρίνει όσα έχουν πραγματική και αιώνια αξία.

Μέσα σε αυτήν την κατάσταση αναπτύσσονται πάθη που ταλαιπωρούν εσωτερικά τον άνθρωπο και τον απομακρύνουν από το θέλημα του Θεού. Ο εγωισμός, η φιληδονία, η μνησικακία και κάθε άλλη εμπαθής διάθεση δυσχεραίνουν τον πνευματικό αγώνα και εμποδίζουν την καρποφορία του λόγου του Θεού στην ψυχή μας.

Υπάρχει, όμως, και η καλή γη, η καρδιά που δέχεται με χαρά και προθυμία τον λόγο του Θεού. Είναι η καρδιά που καλλιεργείται με υπομονή, μετάνοια και πνευματική εγρήγορση, που δεν αφήνει τις πέτρες και τα αγκάθια να κυριαρχήσουν μέσα της και που αγωνίζεται να διατηρήσει καθαρό το έδαφος της ψυχής της.

Σε αυτήν την καρδιά ο σπόρος μπορεί να ριζώσει, να αναπτυχθεί και να αποδώσει πλούσιους καρπούς.

Γι’ αυτό, αγαπητοί μου αδελφοί, ως τέκνα της Εκκλησίας και παιδιά του Θεού, έχουμε χρέος να καλλιεργούμε το πνευματικό μας χωράφι. Να ξεριζώνουμε τις πέτρες και τα αγκάθια που εμποδίζουν την ανάπτυξη της πνευματικής μας ζωής και να προετοιμάζουμε την καρδιά μας, ώστε να γίνεται δεκτική στον λόγο του Κυρίου.

Η πνευματική αυτή καλλιέργεια αρχίζει, πρωτίστως, από τη συμμετοχή μας στη Θεία Λειτουργία. Η εκκλησιαστική ζωή δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από τη λατρευτική σύναξη και τη μετοχή στο Ποτήριο της Ζωής. Ο χριστιανός καλείται να συμμετέχει στη Θεία Ευχαριστία, να εκκλησιάζεται την Κυριακή και να αναζητεί την ευλογία και τη χάρη του Θεού σε κάθε ευκαιρία που του προσφέρει η ζωή της Εκκλησίας.

Εδώ, στην πόλη μας, στον Ιερό Ναό του Νεομάρτυρος Δημητρίου, τελείται καθημερινά η Θεία Λειτουργία, εκτός Σαββάτου και Κυριακής. Παράλληλα, και στις ενορίες μας καταβάλλεται προσπάθεια να προσφέρεται αυτή η μεγάλη ευλογία στους πιστούς. Για τον λόγο αυτόν, ευχαριστούμε θερμά τους αδελφούς ιερείς, οι οποίοι ανταποκρίνονται στην παράκληση και προτροπή μας, συμβάλλοντας ώστε η Θεία Λειτουργία να αποτελεί πηγή αγιασμού και πνευματικής ενισχύσεως για τον πιστό λαό του Θεού, κληρικούς και λαϊκούς.

Εξίσου σημαντική είναι η συμμετοχή μας στο κήρυγμα και στην κατήχηση. Πρόκειται για πνευματικά εφόδια που μας βοηθούν να γνωρίσουμε βαθύτερα την αλήθεια του Ευαγγελίου και να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο καλούμαστε να καλλιεργούμε την πνευματική μας υπόσταση.

Μέσα από τη μελέτη του Ευαγγελίου, των έργων των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας και τη μαθητεία κοντά στους πνευματικούς μας διδασκάλους, μαθαίνουμε να πορευόμαστε με σταθερότητα στην οδό του Κυρίου. Ο λόγος του Θεού χρειάζεται να ποτίζεται με την προσευχή, να ενισχύεται με τη συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας και να αποδεικνύεται έμπρακτα μέσα από την καθημερινή μας συμπεριφορά.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να απευθύνω προς όλους σας πατρική προτροπή να συμμετέχετε στις κατηχητικές συνάξεις που θα ανακοινωθούν από τις ενορίες σας, να παρακολουθείτε το κήρυγμα της Αγίας μας Εκκλησίας και να αξιοποιείτε τις ευκαιρίες πνευματικής οικοδομής.

Με αυτόν τον τρόπο, όλοι μας θα έχουμε τη δυνατότητα να δεχόμαστε τον αγαθό, τον καλό και ζωντανό σπόρο του λόγου του Θεού. Έναν σπόρο που θα μας ενισχύει, ώστε να αντιμετωπίζουμε τόσο τις δυσκολίες του σύγχρονου κόσμου όσο και τις προσωπικές μας αδυναμίες στον πνευματικό αγώνα.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την επικοινωνία μας και ευχόμαστε ο λόγος του Θεού να καρποφορήσει πλούσια στις καρδιές όλων σας, ώστε να δοξάζεται το άγιο όνομά Του και να αποδεικνύουμε με τη ζωή μας ότι είμαστε τέκνα του μοναδικού, αιώνιου και ανεπανάληπτου Σπορέως, του Ιησού Χριστού, του Θεανθρώπου και Λυτρωτού μας.

Αμήν.