Η ίδρυση του Ιερού Ναού της Αγίας Βαρβάρας Τριπόλεως ανάγεται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν αρχικά λειτουργούσε ως μικρός ναός (εκκλησάκι) για την κάλυψη των θρησκευτικών αναγκών του οικισμού Σέχι, ο οποίος βρισκόταν βόρεια της Τριπολιτσάς, εκτός των τειχών της πόλεως.

Μετά την Επανάσταση του 1821 και την ίδρυση του ελληνικού κράτους, ο ναός εξακολούθησε να λειτουργεί κανονικά και μνημονεύεται σε επίσημα έγγραφα της εποχής.

Κατά τον 19ο αιώνα, λόγω της πληθυσμιακής αύξησης και των αυξανόμενων λατρευτικών αναγκών των πιστών, ανεγέρθηκε μεγαλύτερος ναός περιμετρικά του αρχικού μικρού, ο οποίος αρχικώς διατηρήθηκε στο εσωτερικό του νέου οικοδομήματος.

Σε μεταγενέστερο χρόνο, ο παλαιός ναΐσκος κατεδαφίστηκε, προκειμένου να διαμορφωθεί ο ενιαίος εσωτερικός χώρος του σημερινού ναού.

Κατά τον 20ό αιώνα πραγματοποιήθηκαν σημαντικές εργασίες ανακαίνισης και αποκατάστασης, ιδίως μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έλαβαν χώρα επεκτάσεις και στατικές ενισχύσεις του κτιρίου, ενώ κατά την ίδια περίοδο τοποθετήθηκε το μαρμάρινο τέμπλο, κοσμούμενο με φορητές εικόνες, το οποίο συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της σημερινής εσωτερικής μορφής του ναού. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε καλλωπισμός του ιερού βήματος και συντήρηση του εκκλησιαστικού εξοπλισμού και των ιερών εικόνων.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες, ο Ιερός Ναός της Αγίας Βαρβάρας συνεχίζει να λειτουργεί αδιαλείπτως ως ενοριακός ναός, αποτελώντας σημαντικό πνευματικό, λατρευτικό και κοινωνικό κέντρο της περιοχής, με αξιόλογη ποιμαντική και φιλανθρωπική δραστηριότητα.

Στον ενοριακό Ιερό Ναό υπάγονται επίσης:

Ι. Παρεκκλήσιο της  Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού

Ι. Παρεκκλήσιο Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Ι. Εξωκλήσιο Αγίας Τριάδος Σεχίου

Ι. Εξωκλήσιο Αγίου Νικολάου Στρατώνων

Ι. Εξωκλήσιο Τιμίου Προδρόμου “Ριγανά”

Ι. Εξωκλήσιο Αγίας Κυριακής